زمان: ساعتی که انسان را نشان میدهد:
آیا میدانستید مغز انسان زمان را به صورت خطی پردازش نمیکند؟ آزمایشهای عصبشناسی نشان دادهاند که در لحظههای بحرانی (مثل تصادف) هیپوکامپ حافظه را با جزئیات متراکم ذخیره میکند و بعداً احساس میکنیم زمان کند شده. در حقیقت ساعت ثابت میزند، ولی ادراک ما از زمان محصول پردازشِ پسرویدادی است. این یعنی آنچه «ساعت نشان میدهد» شاید با «آنچه انسان حس میکند» هرگز همزمان نباشد. چرا برخی لحظهها در خاطرمان برای همیشه جاودانه میمانند؟
راهکار:
این جمله را میتوان به سمت مفهوم «زمان روانشناختی» برد: بر اساس نظریهٔ برگسون، زمانِ مکانیکی (ساعت) با زمانِ زیستشده (ادراک انسان) تفاوت دارد. پیشنهاد: تجربهای را بنویسید که در آن یک ساعت خاص برایتان بیشتر از زمان واقعی کشیده شده یا کوتاهتر گذشته است.