انسان و خاک

ما بخشی از خاک در حال گذریم؛ تأملی بر جنگیدن و فنا:

هر هفت سال، بیشتر اتم‌های بدن شما با اتم‌های محیط تعویض می‌شوند؛ شما دقیقاً همان «خاکِ در حال گذر» هستید، حتی از نظر فیزیکی. بدنِ امروز فقط جریان موقتی از عناصری است که در سنگ، دریا و موجودات دیگر بوده‌اند. پس «ساختن» هم بخشی از همین گذر است، نه نقطهٔ مخالف آن. اگر خودمان جریانیم، چه چیزی از ما می‌ماند؟

راهکار:

این تصویر را میتوان معکوس دید: اگر ما خودمان خاک در حال گذریم، پس ساختن از خاک یعنی انجام دادن کاری در دلِ زمان، نه رقابت با آن؛ و آنچه میماند، همین لحظههای جنگیدن و آگاه بودن است، نه نتیجهای ثابت.