انسان بدون لباس

تضاد تلخ انسان و لباس: کی واقعاً پوشیده‌ایم؟:

در روانشناسی به این می‌گویند «ناهماهنگی شناختی»: وقتی ظاهر و باطن یکی نیستند، مغز ما دچار تنش می‌شود. جالب است که لباس در ابتدا برای محافظت ساخته شد، اما حالا گاهی خودش به زندانی برای هویت تبدیل می‌شود. در قرن ۱۸ اروپا، لباس‌های پرزرق‌وبرق اشراف دقیقاً همین حفره‌های وجودی را می‌پوشاند. سوال تاو: آیا لباس ما بازتاب روحمان است یا نقاب آن؟

راهکار:

این نگاه دوگانه‌ات رو به مصرف‌گرایی امروز ببر: برندهایی که فقط پوسته می‌فروشن، آدم‌هایی که هویتشان شده لباسشان. شاید وقتشه به «انسان‌های بدون برچسب» بیشتر توجه کنی.