انسان از گرگ ترسناک‌تر

چرا انسان از گرگ و خرس ترسناک‌تر است؟:

در واقع مترسک فقط «وحشتِ قابلِ کنترل» را شبیه‌سازی می‌کند؛ هیچ‌کس جسدِ حقیقیِ انسان را در مزرعه نمی‌گذارد، چون مغز ما برای شناساییِ شکارچیِ نزدیک ساخته شده، نه شکارگری که می‌تواند از دور نقشه بکشد. انسان تنها موجودی است که می‌داند دیگری از او می‌ترسد و از همین دانش سلاح می‌سازد؛ پس به‌جای نیش و پنجه، نگاهِ محاسبه‌گر و آینده‌بینی را انتخاب کرده است. اگر گرگ می‌ترساند، آدمیزاد «احتمالِ خطر» را مدیریت می‌کند. حالا بگو: آیا ترسناک‌ترین بخش، داوریِ بی‌رحمانه‌ی او درباره‌ی همنوعش نیست؟

راهکار:

برای تکمیل این نگاه، تصویری امروزی به شعر اضافه کن: مترسکِ دنیای مدرن، دوربینِ مداربسته یا شبکه‌های اجتماعی است که آدم‌ها برای ترساندنِ یکدیگر ساخته‌اند. همین مقایسه می‌تواند شعر را از حال‌وهوای ذهنی به نقدی ملموس و جهانی نزدیک کند.