وایب آدمها و نقش احساسات در برداشت ما:
در روانشناسی به این «سوگیری فرافکنی» میگویند: ما حال درونی خود را به دیگران نسبت میدهیم. آزمایشها نشان داده آدمهای مضطرب چهرههای خنثی را خشمگینتر میبینند و آدمهای شاد همان چهرهها را مهربانتر. پس وایب «فرستنده» ثابت است، اما «گیرنده» بر اساس خلق خودش کدگشایی میکند. این یعنی هر برداشتی از آدمها، اول از همه یک گزارش از وضعیت ذهنی خود ماست. سؤال این است: اگر همه آدمها وایب خوبی دارند، چرا بعضی روزها هیچکس را تحمل نمیکنیم؟
راهکار:
دیدگاه دیگر: وایب چیزی است که طرف مقابل ارسال میکند، ولی برداشت فیلتری است که ما روی آن میگذاریم. پس هر «وایب بد» در واقع خبر از حال خودِ ما میدهد.