جواب حسودا با بیخیالی: بذار هرچی فحشه بدهند:
در روانشناسی اجتماعی، اجرا برای نگاه متخاصم «تماشاگر خیالی» را فعال میکند؛ مغز توهین را با همان شبکهای پردازش میکند که تهدید فیزیکی را جدی میگیرد و به دلیل سوگیری منفی، فحشها تا پنج برابر بیشتر از تعریفها در حافظه میمانند. به همین دلیل نادیده گرفتن حسودان، عملاً یک تکنیک تنظیم هیجان است نه فقط ژست اعتمادبهنفس.
راهکار:
این جمله ناخواسته قدرت را به نگاه حسود میدهد؛ یعنی حال خوبت مشروط به دیده شدن توسط همان کسی است که میخواهی نادیده بگیری. جابهجایی ظریف: بگذار فحشها مثل صدای باد در پسزمینه باشند و اجرای اصلی را فقط برای کسانی بگذار که بودنشان انرژی میدهد.