عشقی که دوباره زندهام کرد:
وقتی میگویید «زنده کردی این تن بیروح را»، فقط یک استعاره نیست: پژوهشهای عصبشناسی نشان میدهد نزدیکی عاطفی عمیق میتواند ضربان قلب و ریتم تنفس دو نفر را همگام کند؛ این همگامی باعث افزایش اکسیتوسین و کاهش کورتیزول میشود. بدنِ «بیروح» در واقع در حالت انزوا، گیرندههای استرس را بیشفعال نگه میدارد و حضور امنِ دیگری، سیستم عصبی را از حالت دفاعی خارج میکند. آیا «روح» همان شبکهای از سیگنالهای زیستی است که میان دو آدم شکل میگیرد؟
راهکار:
این جمله در واقع از بخشی از وجودت میگوید که حتی برای خودت هم پنهان بود و دیگری با حضورش به آن اجازهی نفس کشیدن داد. پس این عشق فقط یک رابطه نیست؛ آینهای است برای دیدن آن بخش زندهای که در تو وجود داشته و منتظر دیدهشدن بوده است.