همه معتادیم: از مواد تا چشمهای عشق:
جالب است بدانیم مغز انسان در اعتیاد به عشق و مواد، مسیر دوپامینی مشابهی را فعال میکند. تحقیقات نشان داده دیدن چهره معشوق همان نواحی مغزی را تحریک میکند که کوکائین یا نیکوتین فعال میکند (منبع: Fisher et al., 2005). پس این جمله فقط شوخی نیست، یک واقعیت نوروساینسی است. سوال: اگر نوروشیمی عشق و مواد یکی است، چرا یکی را «افتخار» و دیگری را «بیماری» مینامیم؟
راهکار:
بهجای سرزنش، میتوان به این فکر کرد که هر نوع اعتیاد (به ماده، آدم یا نگاه) تلاشی برای پر کردن یک خلأ عمیق درونی است. شناخت آن خلأ، اولین قدم برای آزادی واقعی است.