انیمه دیدن روزانه

درد دل اوتاکوها: انیمه زیاد، وقت کم:

پدیده‌ی «اتساع زمان» در روان‌شناسی می‌گوید مغز هنگام مواجهه با اطلاعات بصری سریع، مثل انیمه، گذر زمان را کُندتر حس می‌کند؛ اما حافظه بعداً آن را کوتاه‌تر ثبت می‌کند. برای همین است که یک قسمت بیست‌دقیقه‌ای مثل یک چشم بر هم زدن می‌گذرد، ولی جزئیاتش ساعت‌ها در ذهن می‌ماند. اگر روز هم بیست‌وپنج ساعت می‌شد، مغز باز نقطه‌ی پایان را جابه‌جا می‌کرد.

راهکار:

زمان ثابت است، اما انیمه‌ها نسبیت را تجربه می‌کنند: یک قسمتِ بیست‌دقیقه‌ای گاهی از یک روزِ کاریِ کامل، طولانی‌تر حس می‌شود. شاید مشکل کمبود زمان نیست، بلکه تراکم لذت است.