رها کردن رویاهای پوچ؛ درس ویکتور از بوروتو:
تحقیقات عصبشناسی میگن مغز ما برای حفظ رویاهای قدیمی «سوگیری تأیید» داره: حتی وقتی بینتیجهان، بهشون چنگ میزنیم چون رها کردنشون مثل شکست دادن بخشی از هویته. این همون «هزینه غرقشده» است که سرمایهگذاری عاطفی رو بیفایده نگه میداره. سؤال: آیا تا به حال رویایی رو ول کردی و بعد فهمیدی جای بهتری باز شده؟
راهکار:
این جمله اشاره به اصل «هزینه فرصت» داره: هر رویایی که نگه میداری، بهطور ناخودآگاه انرژی و زمانت رو از رویاهای دیگه میگیره. برای عملی کردنش، میتونی سه رویای فعلیت رو بنویسی و از خودت بپرسی: کدوم یکی واقعاً ارزش ادامه داره؟ اونهایی که فقط حس خوبِ «داشتنِ رویا» رو میدن، ول کن.