انکار نبودن

باور به حضور معشوق در غیاب او:

آیا می‌دانید مغز انسان هنگام فکر کردن به یک عزیز، همان نواحی را فعال می‌کند که هنگام حضور فیزیکی او؟ این پدیده «ثابت شیء عاطفی» نام دارد و اساس باور به حضور در غیاب است. عشق واقعی نه در فیزیک، که در نقشه‌ی عصبی ذهن ما حک می‌شود. شما هم این حس را تجربه کرده‌اید؟

راهکار:

این جمله یک پارادوکس عاشقانه را به تصویر می‌کشد: باوری که خودت از حضور او ساخته‌ای، آنقدر قوی است که غیبت را ناممکن می‌کند. در روانشناسی به این «ثابت‌سازی عاطفی» می‌گویند؛ یعنی توانایی حفظ احساس پیوند حتی وقتی طرف مقابل نیست. اگر این حس را داری، یعنی رابطه‌ات ریشه در عمیق‌ترین لایه‌های ذهنت دارد.