چشم در چشم شدن با خاطراتی که انکار میکنیم:
آیا میدانستید مغز انسان در لحظهی انکار یک خاطره، همان نواحی فعال میشود که هنگام تجربهی درد فیزیکی؟ یعنی وانمود نکردن به خاطره، از نظر عصبی معادل زخم خوردن است. این مکانیسم دفاعی، «سرکوب فعال» نام دارد و اگر تکرار شود، حافظهی بلندمدت را دچار تحریف میکند. سوال: آیا این انکار جمعی، گاهی تنها راه بقای یک رابطه است؟
راهکار:
این وضعیت یادآور «ناهماهنگی شناختی» است: ذهن ما نمیتواند همزمان خاطره را نگه دارد و وانمود کند نیست. راهکار عملی؟ اگر مجبوری، به جای انکار، خاطره را در ذهن به یک «درس بیصدا» تبدیل کن تا فشار روانی کم شود.