انکار حسادت

چرا هیچ‌کس به حسود بودن خود اعتراف نمی‌کند؟:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد حسادت همان نواحی مغز را فعال می‌کند که درد فیزیکی را پردازش می‌کنند. یعنی مغز ما آن را به‌عنوان یک رنج واقعی ثبت می‌کند، نه فقط یک «ضعف اخلاقی». نکته‌ی جالب: انکار حسادت (همان «زیر لایه‌ها پنهان کردن») این مدار عصبی را تقویت می‌کند و حسادت را عمیق‌تر می‌کند. آیا پذیرش آگاهانه‌ی آن می‌تواند این چرخه را بشکند؟

راهکار:

به‌جای سرکوب حسادت، آن را به‌عنوان یک سیگنال اجتماعی در نظر بگیر: نشانه‌ای از ارزش‌هایی که برایت مهم هستند. ریشه‌ی حسادت را پیدا کن؛ مثلاً به شغل، روابط یا توانایی‌های دیگران. این آگاهی، حسادت را از یک راز شرم‌آور به ابزاری برای خودشناسی تبدیل می‌کند.