انکار بی‌ارزشی

توهم بزرگ بودن: چرا نمی‌پذیریم «هیچکس»یم؟:

مغز ما قهرمان‌سازی از خود را بلد است. در تست‌ها، ۹۴٪ استادان دانشگاه خود را «بهتر از همکار متوسط» می‌دانند. این خطای «خودبزرگ‌بینی محافظتی» مثل ایربگ ذهن است: اگر واقعیتِ هیچ بودن را واضح ببینیم، فرو می‌پاشیم. پس انکار، چسب روانی ماست.

راهکار:

این جمله به خطای شناختی «اثر برتری خود» اشاره دارد: ۸۰٪ مردم خود را بالاتر از متوسط می‌بینند، امری آماری ناممکن. روان‌درمانی اگزیستانسیال می‌گوید پذیرش «هیچ بودگی» برای سلامت روان ضروری است، نه تهدید.