قدرشناسی لحظه در ایران؛ چرا فردا نیستم؟:
آیا میدانید بر اساس پژوهشهای روانشناسی، انسانها به طور سیستماتیک تغییرات آینده خود را دست کم میگیرند؟ این پدیده «توهم پایان تاریخ» نام دارد. یعنی فکر میکنیم امروز همانی هستیم که همیشه خواهیم بود، در حالی که فردا ممکن است کاملاً متفاوت باشیم. این جمله دقیقاً به همین نکته اشاره دارد. آیا شما هم تا به حال فکر کردهاید که فردا چه کسی خواهید بود؟
راهکار:
این جمله نه فقط یک هشدار، بلکه بازتابی از فرهنگ 'حالا' در ایران است؛ جایی که هر لحظه ممکن است آخرین باشد.