انگیزه‌های اخلاقی

اصالت اخلاقی: شرافت برای خودت، نه دیگران:

در فلسفه اخلاق، این نگاه شبیه به «فضیلت‌گرایی» ارسطویی است که بر شکل‌گیری شخصیت نیک (اخلاقی) برای رسیدن به شکوفایی درونی (یودایمونیا) تأکید دارد، نه صرفاً برای پیروی از قوانین یا جلب رضایت دیگران. آیا می‌توان فردی را تصور کرد که فضیلت‌مند باشد اما کاملاً تنها؟

راهکار:

می‌توان این ایده را با نوشتن یک «منشور شخصی اخلاقی» گسترش داد که در آن، اصولی که صرفاً برای خودت مهم هستند و نه برای قضاوت دیگران، را تعریف کنی.