زندگی یک جنگ است؛ ما خدای جنگیم:
آیا میدانستید که مفهوم «خدای جنگ» در روانشناسی معادل «کانون کنترل درونی» است؟ پژوهشی از راتر نشان میدهد افرادی که باور دارند سرنوشتشان دست خودشان است (نه شانس یا نیروهای خارجی)، در برابر فشارهای زندگی مقاومترند و سلامت روانی بالاتری دارند. این جمله دقیقاً همان دیدگاه را تقویت میکند: جنگ بیرونی شاید غیرقابل تغییر باشد، اما نبرد درونی با انتخاب ما معنا پیدا میکند. چه طور میتوان این قدرت درونی را در لحظههای سخت فعال کرد؟
راهکار:
این جمله انگار از فلسفۀ رواقیگرایی وام گرفته: ما نمیتوانیم رویدادها را کنترل کنیم، اما میتوانیم واکنش خود را انتخاب کنیم. «خدای جنگ» بودن یعنی فراتر از قربانی شدن، مسئولیت واکنشهایمان را بپذیریم. شاید یک تمرین عملی: در لحظهای از تنش، به خود بگویید «من فرمانده این نبردم» و چند نفس عمیق بکشید.