تحمل تا حد انفجار: وقتی کنار آمدن تمام میشود:
در روانشناسی، این الگو شبیه «نظریه ویلیامز درباره خشم درونریزیشده» است: سرکوب مداوم احساسات منفی، انرژی شناختی را مصرف میکند تا جایی که کوچکترین محرک، باعث واکنشی نامتناسب و شدید میشود. آیا تا به حال نقطه شکست خود را اندازهگیری کردهاید؟
راهکار:
این حالت شبیه پدیدهی روانی «تحمل-انفجار» است. یک راه برای جلوگیری از «رفتن ناگهانی»، تعیین مرزهای کوچک و ابراز آنهاست، مثلاً گفتن «الان با این موضوع راحت نیستم» به جای تحمل تا نقطهی شکست.