اندوه شبانه

شعر کوتاه در مورد مرگ و تنهایی:

در فلسفه، مفهوم «تن به مثابه میزبان» ریشه‌ای دیرینه دارد. افلاطون در فایدون، بدن را زندانی برای روح می‌دانست، اما فیلسوفان معاصر مانند مرلوپونتی، بدن را رسانه‌ای ضروری برای تجربه جهان معرفی می‌کنند. آیا این جدایی، رهایی است یا محرومیت؟

راهکار:

این متن را میتوان از زاویه‌ای دیگر دید: این «تن» که می‌رود، همان‌قدر که میزبانِ جان بوده، میزبانِ تمام خاطرات و لحظه‌های تو نیز بوده است. شاید بهتر است پیش از آن شب، از مهمان بودن در آغوشش قدردانی کنیم.