وقت چیدن اندوه رسیده است؛ شعری کوتاه برای رهایی:
اشکهای احساسی حاوی هورمونهای استرس مانند کورتیزول و انکفالین (یک مسکن طبیعی) هستند. گریه در واقع 'درو کردن' بیوشیمیایی اندوه است. پس از گریه، سیستم عصبی پاراسمپاتیک فعال شده و حس آرامشی عمیق ایجاد میکند، درست مثل خواب آرام. آیا بدن ما هوشمندانهتر از ذهنمان غم را پردازش میکند؟
راهکار:
این جمله غم را مثل میوهای رسیده به تصویر میکشد که اگر چیده نشود، ممکن است فاسد شود. رهایی از اندوه، گامی برای ورود به آرامش (نماد خواب) و درخشش دوباره (نماد ستاره) است.