تغییر نقش، نه تغییر هدف؛ کلید رسیدن به موفقیت:
در روانشناسی شناختی، به گیر کردن در یک نقش یا روش، «تثبیت کارکردی» میگویند؛ مغز ابزار را با هدف اشتباه میگیرد و خلاقیت قفل میشود. پژوهشهای حل مسئله نشان میدهند وقتی افراد از یک راه ثابت ناامید میشوند، فقط با تغییر نقش یا زاویه دید است که مسیرهای تازه آشکار میشود. در واقع هدف مثل مقصد میماند و نقش فقط وسیله نقلیه است؛ عوض کردن ماشین به معنای تغییر مقصد نیست.
راهکار:
این جمله در واقع دو لایه ذهنی را از هم جدا میکند: «چرا» (هدف) و «چگونه» (نقش). ثابت نگهداشتن هدف و تغییر نقش، یعنی چابکی استراتژیک؛ همان چیزی که در مدلهای حل مسئله به آن «انعطافپذیری شناختی» میگویند. مغز برای حفظ انگیزه، به هدف ثابت نیاز دارد، اما برای شکستن بنبست، باید نقش و روش را عوض کند.