تست صداقت؛ چرا حقیقت را میدانیم ولی باز سوال میپرسیم؟:
در روانشناسی به این حالت «توهم بینش نامتقارن» میگویند: آدمها فکر میکنند نیت دیگران را بهتر میفهمند تا دیگران نیت آنها را؛ در حالی که نرخ تشخیص دروغ در آزمایشها فقط حدود ۵۴٪ است، تقریباً مثل شیر یا خط. جالبتر اینکه افراد مطمئنتر معمولاً خطای بیشتری دارند. سوال: اگر حقیقت را میدانی، چرا بهجای سوال، بازی را عوض نمیکنی؟
راهکار:
این جمله یک بازی قدرت است، اما ناخواسته قدرت را به طرف مقابل میسپارد: چون پاسخ از قبل معلوم است، در واقع مهارت او را در اجرای دروغ میسنجی، نه صداقتش را. شاید جذابتر باشد که بهجای امتحان، شفافیت وارد بازی شود و ببینیم چهکسی توان ادامهٔ آن را دارد.