جواب دندان‌شکن: «اگه نگات کرد، مال تو»:
در نظریه‌ی بازی‌ها، این پاسخ یک ضدحمله‌ی بی‌نقص است: با تبدیل تهدید به معیار سنجش، حریف را خلع‌سلاح می‌کنی. تحقیقات روانشناسی تکاملی نشان می‌دهد بی‌تفاوتیِ حساب‌شده به حسادت، «ارزش جفتی» را بالا می‌برد و عملاً احتمال خیانت را کم می‌کند. پژواکش در ادبیات: حافظ که می‌گفت «من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش». سؤال: این اعتمادبه‌نفسِ عاشقانه، ذاتی است یا یک تاکتیک هوشمندانه؟
راهکار:
این دیالوگ اصل «دلبستگی ایمن» را به تصویر می‌کشد: عشقی که در آن، آزادی معشوق تهدید نیست، بلکه نشانه‌ی قدرت درونی و عدم مالکیت‌پنداری است. در روانشناسی امروز، این نگاه دقیقاً همان نقطه‌ای است که «جذابیت پایدار» از آن می‌روید.