امر به معروف و عشق

شعر عاشقانه «معروف من چشمان تو»:

در علوم اعصاب، قضاوت اخلاقی و عشق رمانتیک هر دو شبکه‌های ارزش‌گذاری مانند قشر اوربیتوفرونتال و استریاتوم را درگیر می‌کنند؛ به همین دلیل «معروف» می‌تواند از یک دستور بیرونی به نگاه معشوق منتقل شود، بی‌آنکه مرز اخلاق و عاطفه روشن بماند. این جانشینی، اخلاق را شخصی‌تر می‌کند یا عشق را قانون‌مندتر؟

راهکار:

برای تازه‌تر شدن شعر، تصویر «امر به معروف» را یک بار هم برعکس کن: بگذار معشوق هم تو را به عشقی دیگر فرابخواند. این چرخش، ابیات را از تعارف یک‌طرفه به دیالوگی اخلاقی‌عاشقانه تبدیل می‌کند و کشمکش «دینِ من» و «دینِ تو» را زنده‌تر نشان می‌دهد.