دیوانگی؛ امنترین پناهگاه وقتی دنیا علیه توست:
جالب اینجاست که در روانشناسی، «بیمارینمایی» یا «سود ثانویه» گاهی باعث میشه فرد ناخودآگاه دیوانگی رو به عنوان پناهگاه انتخاب کنه. نیچه میگه: «در هر عشقی ذرهای جنون هست، اما در هر جنونی هم ذرهای خرد.» به نظر شما مرز بین پناهگاه واقعی و توهم امنیت کجاست؟
راهکار:
این جمله رو میشه جور دیگهای هم دید: گاهی «دیوانگی» اسمیست که جامعه به انتخابهایی میده که از آستانه تحملش خارجن. شاید امنترین جا، نه جنون، که آغوش یک حقیقت متفاوت باشه.