امنترین پناهگاه: آغوش مادر در بزرگسالی:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد آغوش مادر با ترشح اکسیتوسین و کاهش کورتیزول، سیستم عصبی را آرام میکند. این واکنش حتی در بزرگسالی با یادآوری خاطرات کودکی فعال میشود. جالب اینکه همین مسیر عصبی در روابط عاشقانه هم تکرار میشود؛ یعنی جستجوی امنیت در آغوش دیگران ریشه در همان الگوی اولیه دارد. آیا تا به حال به این فکر کردی که چرا آغوش مادر برای همیشه «امنترین» باقی میماند؟
راهکار:
این حس امنیت رو میشه بهعنوان یک الگوی رفتاری به فرزندان هم منتقل کرد: آغوش تو چطور میتونه برای دیگران پناهگاه بشه؟