گریه در آغوش؛ نیاز به امنیت عاطفی:
گریه کردن در آغوش یک فرد قابلاعتماد فقط تخلیه هیجان نیست؛ باعث ترشح اکسیتوسین و کاهش فعالیت آمیگدال میشود و مغز «دیگریِ امن» را مثل یک تنظیمکننده عصبی بیرونی به کار میگیرد. این پدیده در روانشناسی «همتنظیمی عاطفی» نام دارد.
راهکار:
این جمله فقط از گریه نیست؛ از نیاز به یک شاهدِ امن برای احساساتِ بیقاعده میگوید. آغوش اینجا بیشتر از جسم، یک «اتاقِ اضطراری» عاطفی است.