نمیترسیم از نبودنتان؛ ما نسلی هستیم که خودمان به خودمان املا میگفتیم:
بر اساس تحقیقات روانشناسی، «خودآزمایی» یکی از موثرترین روشهای یادگیری عمیق است. بچههایی که به خودشان املا میگفتند، ناخودآگاه از «اثر آزمون» بهره میبردند: مغزشان یاد میگرفت اطلاعات را از حافظه بازیابی کند، نه فقط مرور. این نسل حالا در برابر ترک شدن و نبودن دیگران هم ایمنتر است، چون سیمکشی عصبیشان برای «تنهایی خلاق» تنظیم شده. به نوعی، تنهایی را به آزمایشگاه شخصی تبدیل کردهاند.
راهکار:
این نسل عملاً یک کلاس درس تکنفره را از کودکی تجربه کرده. پس اگر کسی رفت، شما نه تنها جای خالیاش را پر میکنید، بلکه با تکنیک خودآزمایی ذهنتان را هم ورزیدهتر میکنید. شاید وقتش رسیده همان مهارت املا گفتن را روی یک مهارت جدید بزرگتر پیاده کنید: مثلاً یادگیری زبان یا برنامهنویسی با روش خودپرسشگری.