امضا کردن رابطه

مثل مرسوله پستی عاشقانه باش؛ تحویل بگیر و پس نده:

در علوم اعصاب، هورمون اکسی‌توسین هنگام بغل‌کردن ترشح می‌شود و حس «تحویل گرفته شدن» را ایجاد می‌کند. جالب اینکه پژوهش‌ها نشان داده انسان‌ها برای حفظ رابطه به «نشانه‌های غیرقابل بازگشت» نیاز دارند؛ مثل خالکوبی اسم معشوق یا حلقه ازدواج. این استعاره دقیقاً به همان «امضای نهایی» اشاره دارد که مغز ما را از اضطراب رها می‌کند. سؤال به جامعه: آیا به نظرتان این «امضا» در دنیای مدرن کمرنگ شده؟

راهکار:

این استعاره‌ی زیبا نیاز به پذیرش بی‌قیدوشرط را نشان می‌دهد. شاید بتوان آن را با مفهومی روان‌شناختی تکمیل کرد: «تعهد نمادین» مثل حلقه ازدواج یا امضای یک قرارداد عاطفی، همان «امضای تحویل» است که به مغز ما امنیت می‌دهد.