نور از میان ترکها و بخار چای؛ امید در جزئیات روزمره:
نور از شکافها بهخاطر پدیده پراش واقعاً خم میشود و به مناطق سایه نفوذ میکند؛ به همین دلیل سایهها هرگز لبه کاملاً تیزی ندارند. بخار چای هم از ذرات ریز آب تشکیل شده که با پراکندگی می، نور را به چشم ما بازتاب میدهد؛ برای همین است که دود چای در برابر نور پنجره نقرهای و قابلدیدن میشود.
راهکار:
این جمله در واقع از کارکرد مغز برای تشخیص الگو میگوید: ذهن تو نور را از دل تصادف بیرون میکشد، چون امید نوعی سوگیری توجه است. از این زاویه، هر بار که متوجه نور میان ترکها میشوی، فقط شاعرانه دیدن نیست؛ مغزت دارد مسیرهای بقا را نشانهگذاری میکند.