امید به روزهای خوش و سوال بقا در زندگی:
مغز انسان برای بقا برنامهریزی شده تا به آینده امید ببندد، اما این امید میتواند یک 'سوگیری خوشبینی' باشد که واقعیت آمارهای انقراض را نادیده میگیرد. تحقیقات نشان میدهد ۹۹.۹٪ از گونههایی که تاکنون زیستهاند منقرض شدهاند. پس شاید این سوال فلسفی بیش از آنکه شاعرانه باشد، آماری است. آیا ما هم بخشی از آن آمار خواهیم بود؟
راهکار:
این سوال یادآور نظریه 'آخرالزمان' در فیزیک است: هر لحظه ممکن است آخرین لحظه باشد، اما تا وقتی که هستیم، خوشی در همین لحظه جاری است.