امید به پایان تلخی

روزگار تلخ‌تر از تلخ هم می‌گذرد:

مطالعات عصب‌شناسی نشان می‌دهد مغز هنگام انتظار برای پایان یک وضعیت ناخوشایند، دوپامین ترشح می‌کند؛ یعنی «امید به پایان» به‌اندازه‌ی خودِ رهایی در مغز پاداش می‌سازد. پس حتی در تلخ‌ترین لحظه‌ها، اگر روایت «بگذرد» را باور کنیم، سیستم پاداش مغز فعال می‌شود و تحمل درد آسان‌تر می‌شود. آیا این گذر، حقیقتِ زمان است یا ساخته‌ی ذهنِ امیدوار؟

راهکار:

نگاه تازه: تلخیِ این جمله دقیقاً به‌خاطر «گذر» بودنش معنا پیدا می‌کند؛ مثل زمستانی که فقط به امید رسیدن بهار تحمل می‌کنیم. «تلخ‌تر از تلخ» تصویر اوج سختی است؛ جایی که بعد از آن جز کاهش درد ممکن نیست.