امید آخر

تنها امید من تو هستی:

مغز انسان در حالت امید، دوپامین ترشح می‌کند و همان مسیرهای عصبی را فعال می‌سازد که هنگام دریافت پاداش. یعنی خودِ امید، پاداش است، نه فقط وسیله‌ای برای رسیدن به آن. این امید چقدر در تصمیم‌های روزمره‌ات راهنمایت می‌کند؟

راهکار:

اگر این امید به «تو» یک لنگر عاطفی است، می‌توان آن را به یک نقشه ذهنی تبدیل کرد: هر بار که به امیدت فکر می‌کنی، یک قدم کوچک برای نزدیک‌تر شدن به آن هدف واقعی بردار.