نقد حجاب: ایمانی که به گیسو بلرزد چه ارزد؟:
پژوهشهای روانشناسی اجتماعی نشان میدهند مردانی که باورهای جنسیتی سختتری دارند، آستانهی «تحریککننده» دیدن پوشش زنان در آنها پایینتر میآید—یعنی مشکل در پیشفرضهای ذهنی بیننده است، نه در گیسوی دیدهشده. این یعنی لرزش ایمان، پیش از گیسو، در لنز شناختی خود فرد ریشه دارد. ایمان چه کسی نیاز به بازسازی دارد؟
راهکار:
اگر ایمان مردی با یک تار مو بلرزد، شاید نه ایمان او که ساختار اقتدارش لرزان است. این بیت را میتوان از زاویهٔ «تن دادن به توهم کنترل» هم خواند: گویی لرزش ایمان، اعتراف ناخواستهی او به ضعف درون است، نه قدرت گیسو.