ایمان به معجزه

ایمان به معجزه؛ چرا هر بار سراغ یخچال می‌رویم؟:

در علوم اعصاب به این «خطای پیش‌بینی پاداش» می‌گویند؛ دوپامین نه هنگام رسیدن به خواسته، بلکه هنگام *انتظار* ترشح می‌شود. اسکن مغز نشان می‌دهد باز کردن درِ یخچال همان الگوی قشر اربیتوفرونتال را فعال می‌کند که در شرط‌بندی‌های پرریسک دیده می‌شود. یعنی امید به معجزه، یک سازوکار شیمیایی است، نه ساده‌لوحی؛ مغز شما معجزه را «قبلاً» خریده است. سؤال: اگر یخچال شیشه‌ای بود، باز هم این معجزه کار می‌کرد؟

راهکار:

نسخهی امروزیاش را بسازید: «اگه کسی به معجزه اعتقاد نداشت، هر پنج دقیقه گوشیاش را چک نمیکرد تا پیام موردانتظارش برسد.» این طنز را به موقعیتهای روزمرهی دیگر هم گسترش بدهید.