امام حسین و گناهکاران

خیمه امام حسین (ع)؛ جای گناهکار، نه جای گناه:

در روانشناسی، اصل بازسازی این است که فرد را از رفتارش جدا کنیم؛ شرم هویت را نابود می‌کند، اما گناه می‌تواند به دگرگونی برسد. در واقعهٔ کربلا، حرّ که پیشتر فرماندهٔ سپاه دشمن بود، با همین نگاه در خیمهٔ امام جای گرفت و متحول شد. این جمله مرز بین «هویت» و «رفتار» را نشان می‌دهد. آیا ما در قضاوت دیگران این مرز را نگه می‌داریم؟

راهکار:

برای تکمیل این نگاه، به داستان حرّ اشاره کن؛ او با اینکه ابتدا در سپاه مقابل بود، در خیمهٔ امام پذیرفته شد و به تحول رسید. این روایت مصداق عینی جدایی «انسان» از «گناه» است.