امام حسین و عرفان

پاسخ عرفانی: تنها عشق حسین(ع) حقیقی است:

در روان‌شناسی، این مفهوم با «نظریه عشق مثلثی استرنبرگ» مرتبط است که عشق کامل را ترکیبی از صمیمیت، شور و تعهد می‌داند. عشق به امام حسین(ع) در فرهنگ شیعی، نمونه‌ای اعلای این تلفیق است: صمیمیت عرفانی، شور ایثار و تعهد جاودانه. آیا این الگو می‌تواند معیاری برای سنجش دیگر عشق‌هایمان باشد؟

راهکار:

برای گسترش این ایده، می‌توانید به اشعار عارفانی مانند مولوی یا حافظ مراجعه کنید که عشق مجازی را پلی به سوی عشق حقیقی (معشوق ازلی) می‌دانند و مقایسه‌ای جذاب شکل می‌گیرد.