امام حسن (ع) و حرمی که از دل ساخته میشود:
بقیع قبل از ۱۳۰۴ شمسی گنبد و بارگاهی داشت؛ تخریب آن توسط وهابیان انجام شد و امام حسن(ع) واقعاً سازه فیزیکی ندارد. اما در باور شیعه، زیارت از بعید سالهاست جایگزین حضور فیزیکی شده؛ حتی زائران روی بام خانهها به «هوای بقیع» سلام میدادند. پس «حرم از جنس دل» فقط یک جمله عاطفی نیست؛ یک سنت تاریخی و روانشناختیِ حفظ ارتباط است.
راهکار:
این نگاه میتواند به یک چالش اجتماعی در «تاو» تبدیل شود: هر کاربر سهم خودش را در ساخت این حرم قلبی با یک جمله یا عکس نشان دهد؛ مثلاً «حرم من: یاد حضرت در شلوغی روزگار». نتیجه، فیدی پر از دلها میشود، نه فقط پستهای تکراری.