حسرت عشق و التماس دلبرانه:
آیا میدانستی که مغز انسان هنگام «حسرت» همان نواحیای را فعال میکند که هنگام درد فیزیکی؟ بر اساس پژوهشهای عصبشناختی، طرد عاطفی و دلتنگی عمیق باعث ترشح کورتیزول و کاهش دوپامین میشود – دقیقاً مثل ترک یک ماده اعتیادآور. پس این «حسرت تی عشق» فقط یک احساس نیست، یک واکنش شیمیایی تمامعیار است. سوال: آیا تا به حال شدهای که بدانی چرا دقیقاً همان «تی» خاص باعث این همه وابستگی شده؟
راهکار:
این بیت در واقع نمایی از «نظریه واکنشآفرینی» است: هرچه بیشتر از چیزی محروم شوی، میل به آن شدیدتر میشود. شاید بتوانی با نوشتن ادامهاش، تصویر روشنتری از آن «تی عشق» بکشی – مثلاً یک خاطره یا یک ویژگی خاص که دلتنگش هستی.