التیام نیافتن زخم

غم که نمی‌گذرد؛ کماکان ماندن غم:

در روان‌شناسی، «نشخوار فکری» باعث می‌شود غم نه‌فقط نگذرد، بلکه با هر مرور، مسیرهای عصبی مرتبط با آن تقویت شود؛ مغز خاطره را دوباره رمزگذاری می‌کند و احساس تازگی غم حفظ می‌شود. مرزِ درنگ و نشخوار کجاست؟

راهکار:

این جمله نشان می‌دهد زمان به‌تنهایی درمانگر نیست؛ غمِ روایت‌نشده ثابت می‌ماند. زاویه تازه: غم گاهی نه برای گذشتن، بلکه برای شنیده‌شدن می‌آید؛ همان‌جا که کلمات جای سکوت را بگیرند، غم از حالت «کماکان ماند» بیرون می‌آید.