وقتی اکسهات از فالوورات بیشتره، اما دنبال نیمه گمشدهای:
از نظر روانشناسی، روابط ناتمام بیشتر از رابطههای کامل در حافظه باقی میمانند (اثر زیگارنیک). برای همین، کسی که تعداد زیادی اکس دارد، در واقع با بانکی از خاطرات باز و حلنشده روبهروست که ذهنش را دائماً به جستجوی «نیمه گمشده» وامیدارد. شاید این نیمه گمشده فقط سایهای از تمام رابطههای ناتمام قبلی باشد. به نظر شما، آیا نیمه گمشده یک توهم رمانتیک است؟
راهکار:
اینجا یک پارادوکس جالب هست: طبق نظریه «خودکاملسازی»، کسانی که مدام دنبال نیمه گمشده میگردند، در هر رابطه بخشی از خودشان را جا میگذارند و حالا با انبوهی از تکههای پخششده روبهرو هستند. شاید قبل از پیدا کردن نیمه بعدی، باید تکههای خودش را از اکسها پس بگیرد.