اختلال هورمونی

تنها عشق واقعی: عشق به خود و اهداف شخصی:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد عشق رمانتیک همان مدارهای پاداش اعتیاد را فعال می‌کند (دوپامین)، اما عشق به خود از طریق قشر پیش‌پیشانی و کاهش کورتیزول عمل می‌کند. نکته شگفت‌انگیز: هر دو واقعی‌اند، اما یکی وابسته به منبع خارجی است. آیا می‌توان بین عشق به خود و عشق به دیگران تعادل پایدار ایجاد کرد؟

راهکار:

درست است که عشق رمانتیک با ترشح دوپامین و اکسی‌توسین همراه است، اما برچسب 'اختلال' ساده‌انگارانه است. عشق به دیگران در صورت سالم بودن، می‌تواند مکمل عشق به خود باشد و احساس تعلق و رشد ایجاد کند. پیشنهاد: تعریف خود از عشق را گسترش دهید بدون اینکه ارزش آن را کم کنید.