اخلاق خوب برای آدم بیلیاقت؛ یک اشتباه اضافه:
در روانشناسی اجتماعی به کسی که مدام مهربانی میکند اما بازخورد نمیگیرد «نیکوکار نامتقارن» میگویند؛ پژوهشها نشان میدهند آدمهای بیشازحد سازگار در روابط و کار، بیشتر قربانی بهرهکشی میشوند. مغز ما تهدید اجتماعی را فقط وقتی آشکار شود جدی میگیرد، در حالی که بیلیاقتی معمولاً در قالب ادب و لبخند پنهان میماند. برای همین دیر میفهمیم اخلاق خوب را خرج چه کسانی کردهایم.
راهکار:
این حرف را میشود یک اصل اقتصادی دانست: مهربانی و خوشاخلاقی سرمایهی عاطفی محدود است و خرج کردنش برای کسی که توان درک یا جبران ندارد، بازدهی منفی دارد. پس موضوع اصلی نه «بداخلاقی»، بلکه تخصیص هوشمندانهی اخلاق خوب است.