اجتناب از روابط انسانی

درگیر شدن با کار، هنر و باشگاه؛ فرار از انسان‌ها:

مطالعات علوم اعصاب نشان می‌دهد طرد اجتماعی همان شبکه‌های درد جسمی (مثل قشر کمربندی قدامی) را فعال می‌کند؛ در واقع مغز «درد انسان‌ها» را واقعی‌تر از درد عضلانی پس از باشگاه ثبت می‌کند. به همین دلیل حذف کامل انسان‌ها معمولاً به بی‌حسی موقت می‌انجامد، نه آرامش پایدار. مشغولیت مسکن است یا راه‌حل؟

راهکار:

این توصیه مثل بستن در اتاقی است که پنجره‌اش را با پرده ضخیم پوشانده‌اند؛ نه از سر بی‌نیازی، بلکه از ترس دیدن کوچه. مشغولیت زیاد می‌تواند مسکن باشد، اما انسان هم مثل باشگاه نیاز به تمرین دارد: اگر رابطه را کامل حذف کنی، عضله تحمل دیگران تحلیل می‌رود.