اجتماع گریزی

از اجتماع‌گریزی تا اجتماع‌ستیزی:

پارادوکس «هم‌رنگی اجباری»: روان‌شناسان می‌گویند وقتی برای پذیرفته‌شدن، ماسک اجتماعی می‌زنیم، مغز آن را نوعی خودخیانت تلقی می‌کند و پاسخش می‌تواند پرخاشگری نسبت به همان جمع باشد. به قول سارتر: «جهنم دیگران‌اند»؛ شاید چون در جمع، خودمان را گم می‌کنیم.

راهکار:

شاید این یک دوگانه نباشد؛ خیلی‌ها به‌جای «اجتماع‌گریز» یا «اجتماع‌ستیز» شدن، در نهایت «اجتماع‌گزین» می‌شوند: حضوری محدود، عمیق و کم‌هزینه با چند نفر که لازم نیست برایشان نقش بازی کنند.