اجبار در خلقت

اجبار در خلقت و بی‌تفاوتی دنیا: من که باشم یا نباشم...:

از نظر روانشناسی، جمله «هیچ کسی دلتنگ نیست» حقیقتی آماری است: اثر نورافکن نشان می‌دهد ما گمان می‌کنیم مرکز توجه دیگرانیم، اما هر کس غرق زندگی خود است. این تنهایی را کامو «بیگانگی» نامید و آن را نه تراژدی، که آغاز آزادی دانست. آیا این بی‌تفاوتی کیهانی زندان است یا کلید رهایی؟

راهکار:

در دل این حس بی‌ارزشی، شاید رهایی از بار انتظارات دیگران بتواند به شما آزادی عمیقی بدهد؛ چون وقتی کسی دلتنگ نیست، دیگر لازم نیست نقشی بازی کنی. این تنهایی را نه تهدید، که فرصتی برای خودبودگی رادیکال ببین.