احترام به شعور آدمها، نه سنشان:
در روانشناسی اجتماعی، سوگیری سنگرایی سن را با شایستگی گره میزند؛ اما دادهها میگویند انعطاف شناختی در جوانی اوج دارد و خرد و تنظیم هیجانی اغلب با تجربه بالا میرود. پس احترام به شعور، دو محور مستقل دارد: توانایی خام و حکمت آزموده. کدام را بر دیگری مقدم میداری؟
راهکار:
سن فقط تقویمِ تجربه است، نه معیار نهایی شعور. معیار دقیقتر میتواند ترکیب سه چیز باشد: کیفیت استدلال، همدلی و مسئولیتپذیری. اینطور احترام از یک تعارف اجتماعی به یک ارزیابی پویا تبدیل میشود.