راز پسرهایی که با پارتنرشان مثل پرنسس رفتار میکنند:
تحقیقات نشان میدهد پسرها الگوی عشقورزی را اول از رابطهٔ مادر و پدر میگیرند، نه از فیلمها. وقتی مادر با احترام دیده میشود، در مغز پسر مسیر «مراقبت-پاداش» فعال میشود؛ یعنی رفتار پرنسسی فقط ادب نیست، یک الگوی عصبی تقویتشده است. اما سایهٔ این داستان: اگر مادر همیشه «ملکه» بوده و همهچیز دور او میچرخیده، پسر ممکن است یاد گرفته باشد عشق یعنی فرمانبری، نه انتخاب آگاهانه. مرز بین احترام و قربانیکردن خودت کجاست؟
راهکار:
نکتهٔ جالب اینجاست که رفتار پرنسسی میتواند دو ریشهٔ متفاوت داشته باشد: امنیت عاطفی واقعی یا جبران کمبود. اگر این رفتار انتخابی و آگاهانه باشد، نشانهٔ عزت نفس است؛ اگر اغراقشده و نمایشی باشد، شاید دارد زخمی قدیمی را ترمیم میکند. این دو را چطور میتوان از هم تشخیص داد؟