احترام به شعور افراد نه صرفاً سن:
در روانشناسی اجتماعی، «احترام مبتنی بر شایستگی» با «احترام بیقید به جایگاه» متفاوت است؛ اولی به ادراک توانمندی، صداقت و کیفیت قضاوت گره میخورد و دومی انسجام گروه را حفظ میکند. جالب اینکه مغز سن و رفتار را در قضاوت احترام جدا پردازش میکند. کدام معیار در رابطههای واقعی پایدارتر است؟
راهکار:
این جمله معیار احترام را از «سن» به «شعور» جابهجا میکند. برای عملیتر شدنش میتوان آن را به دو لایه تقسیم کرد: احترام پایه برای هر انسان، و احترام عمیقتر بر اساس رفتار، صداقت و کیفیت فکر. این طور نه سن تقدیس میشود نه بیاحترامی توجیه.