چرا نباید کسی را از خوبی کردن با خودمان پشیمون کنیم؟:
مغز برای بقا روی تهدید و ضرر حساستر است تا لذت؛ به این میگویند «سوگیری منفی». در نتیجه یک رفتار ناسپاسانه یا بیاحترامی کوتاه، نهتنها خاطرهی دهها محبت قبلی را کمرنگ میکند، بلکه سیستم پاداش را با کورتیزول خاموش میکند. از دید عصبشناسی، «پشیمون کردن از خوبی» فقط یک آسیب اخلاقی نیست؛ بازنویسی خاطره است.
راهکار:
کسی که بیچشمداشت خوبی میکند، در واقع سرمایهی رابطه را جلو میاندازد؛ برگشتِ آن سرمایه با قدردانی است، نه با جبرانِ اجباری. این معاملهی عاطفی نیست، نشانهی زنده بودن رابطه است.